Pre-election Pressure

This is an apology letter to a comrade. Campaign period will be on September 26 & 27. Meeting de Avance will be on September 28. Casting of votes will be on September 29 & 30. Masa muna bago landi.

Three months.

Three months of trying to loosen our grip on our intertwined fingers. Three months of trying hard to be posturing grownups. Three months of trying to be fused assets the world really needs.

Three months of keeping up.

Three months of keeping up on my spontaneity. Three months of understanding ‘The Impulsive Rosie’.

Spontaneous like the mouth of a panic. Spontaneous like the earthquake the PAGASA can’t even foresee. Spontaneous like the tears that I can’t even explain why they exist.

Spontaneous like the leadership that they want us to serve.

Sorry.

Sorry for the affection that turned to pain. Sorry for the comfort that turned to sorrow. Sorry for the lust that turned to love.

Three months.

Aywuvyu like the cakes I will walk for from UST even if I can baba to Morayta. Aywuvyu like the bus to SM Fairview even if I can board the bus to SM North naman. Aywuvyu like the comrades that doesn’t give up on the hope that the PC in Cata will be alive again.

In this intertwined fingers, there is a ray of hope. With this hope, the growth of society will be the world would want it to be.

In this world, we will be three in our family.

Advertisements

Nawawalang Pahina

SAM_1336

Isang araw…

 

Isang karaniwang araw sa klase

na napalilibutan ng apat na matitibay na pader…

Ha! Matibay nga ba? At isa ay hindi pader kundi kurtinang may mahika na napagkasya ang tatlong klase sa iisang kwarto?

Uulitin ko. Matibay nga ba – matibay ba para maisilong sila sa tag-ulan?

Ulan na pilit sumisiksik sa mga siwang gaya ng mga batang pilit sumiksik sa maliit na espasyo sa sahig.

 

Ayan na pala si Titser. Buksan raw ang aklat sa ‘Pahina Dose’.

Buklat, buklat, buklat!

Wala ang pahina dose.

Pati panlabing tatlo, dalawangpu’t isa, at talumpu’t anim na pahina.

Saan napunta?

Nawala na parang kaban ng bayan na hindi pa rin nalalaman kung sino ang nagkamali sa paghawak.

 

Hanapin daw ang panlabing-tatlong pahina.

Labintatlong taon ng pag-aaral na dapat ay labing-isa lamang.

Labintatlong taon na kukumpleto kuno sa sistema ng edukasyon, pero hindi magawang makumpleto ang mga pahina ng aklat na ito.

Dalawang taon pa bago tumapak sa kolehiyo, kung makakatapak ka nga.

Dalawang taon na aararo ang magulang hanggang mag-kolehiyo..

…kung makakapag-kolehiyo.

 

SAM_1331

 

Kriiiiiiing! Kriiiiiiiiing! Kring!

Sa wakas makakapagpahinga muna.

Labinlimang minuto para makakain, makalaro, o makipagdaldalan.

Pagkakataon na rin para bumili ng nilalako ni Titser.

Kapag ‘di ka bumili, okay lang!

Maiiwan ka lang naman mamaya para maging utusan niya mamaya. Okay lang. Napag-utusan din naman si Titser.

Kapag ‘di niya ginawa, okay lang! Pag-iinitan lang naman siya.

Labinlimang minuto para magpahinga…

para may sapat kang enerhiya upang makalakad pauwi..

Labinlimang piso na dapat ay pamasahe mo pauwi!

 

Kriiiiiiiiiing! Nag-ring uli uli ang bell, ngunit bigla itong huminto.

Baka nawalan ng kuryente, sabi nila.

Ay, luma na nga pala ang mga pasilidad dito.

Binuksan ulit ang aklat.

Hiwalay na mga pahina ang sumambulat.

 

Tinago mo ang aklat.

Baka ikaw ay panagutin sa pagkawasak ng aklat,

na kahit dapat ang managot ay ang mga lumapastangan sa pondong dapat na aayos sa kalidad ng paaralan..

 

..paaralan na dapat ay magmumulat sa atin sa katotohanan.

Ngunit, handog nito ay mga aklat na kulang ang pahina..

mga pahinang dapat naglalaman ng tunay na kasaysayan, at tunay na aksyon sa mga maaring mangyari.

 

Lumabas ka diyan sa kwartong iyan!

Nasa labas ang tunay na kalagayan.

Nasa labas ang katotohanan.

Nasa labas mo magagamit ang matutunan.

Huwag diyan sa eskwela na kahit dagdagan mo ng ilang taon ay kulang pa rin sa pahina.

 

SAM_1439

-Ka Bini

Chow King, SM Sta. Mesa

9 PM

 

Kawa-Kawa Hill

Ano bang babalikan mo sa Maynila?

 

Kumportable kang nakasandal sa iyong upuan.

Pumatak ang alas-nuwebe. Tumila ang ulan.

Ang bus umaandar. Hihinto. Aandar.

Nakabibitin ang pag-andar ng mga gulong.

Ang mga palad ay mariing nakayukom.

Gusto mo nang umalis. Hanggang kailan pa po ba, Manong?

 

Paalam muna, Maynila.

Ikaw ay pupunta sa lugar kung saan unang nangarap.

Ito ang lugar na kakanlong sa iyong marupok na pagkatao.

Pansamantalang kabataan ang naghihintay sa iyo.

Nanakawin niya lahat ng pag-aalalalang gumugulo sa diwa mo.

 

SAM_2418

 

Ano nga bang naghihintay sa iyo sa Maynila?

 

Oo, tama ka…Kaibigan.

Marami kang babalikan.

Ang iyong pamilya, kasama, at paaralan.

Babalik ka sa lipunang iyong kinagisnan.

 

Oo, tama ka…Kaibigan.

Marami pa sa ating kasama ang kailangang imulat.

Kailangan nating magpakatatag.

Bayan o sarili? Sarili o bayan?

Ang buhay ay hindi para sa sarili, kundi para sa bayan.

 

Oo, tama ka…Kaibigan.

Kung talagang seryoso siya ay noon pa lang maayos na.

Noon pa lamang ay hindi ka na nagdududa at nasasaktan.

Noon pa lamang ay umalis ka na.

 

Noon pa lamang ay umiwas ka na.

 

Ngunit babalik ka sa Maynila. Oo, tama ka uli, Kaibigan.

Babalik ka.

Babalik ka hindi dahil sa iisang tao.

Marami kayo sa inyong hanay. Mga kasamang nangangailangan ng kalinga at tulong mo.

Mga kasamang naniniwala sa kakayahan mo.

 

Ano nga bang babalikan sa Maynila? Marami.

 

Di baleng magduda sa pagmamahal sa iyo, kaysa sa pagmamahal ‘ko sa bayan ‘ko.

Kasal

SAM_0896

Sumumpa ka nung Petsa Uno.

Ang buhay mo, simula ay noon.

Maglilingkod ka sa iyong mamamayan.

 

Lumuha ng dugo ang iyong mga mata.

Pagkawasak ng balakid, akala’y totoo ang nakikita.

Bobo pala ang iyong putang ina.

 

Sa tulong ng isang kasama, namulat ka.

Natuto ka kung ano ang pagkakaiba ng bobo at mangmang.

Hangad rin niyong dalawa na manatili sa pagiging peti-burgesya.

Payak dapat. Iwanan ang walang importansya.

Pasta sa Maginhawa.

Supot ng Herschel.

Sapatilya ni Sperry.

 

Hindi mo alam na matagal ka nang dinapuan ng Imperyalismo.

Hindi mo alam na ito ang ugat kung bakit hindi pagod mag-aklas ang mga pagod na magsasaka na siyam na pesos ang sahod.

Hindi mo alam na sa bawat masungit na saleslady sa pag-shopping mo ay mayroon siyang pasanin na pagkatapos ng anim na buwan ay wala na siyang pagkakakitaan.

Hindi mo alam na tisyu ay hindi man lang mailagay sa banyo ng mga kawani ng isa sa mga malls na iyong kinagigiliwan. Ultimo Christmas party, sa sariling bulsa ng maliliit na trabahor manggagaling.

Hindi mo alam.

 

Sa progresibong pamumuhay, uusbong ang isang pagsubok.

Sa bawat gusaling itinayo, ay mayroong malaking burgesya.

Isa kang FT, ngunit ang kurso mo ay doon ka kikita.

 

Iaalay ang bawat kilos kasabay ng paghinga.

Anuman ay isusuko, anuman ang kapalit.

Iikot ang buhay sa rebolusyon lamang.

 

Nakalaan ang aking pusong makabayan.

Walang iba, kundi sa mamamayan.

Hindi sa iyo. Hindi sa kanya.

Muli, hindi sa iyo.

Isasantabi ko ang damdaming para sa iyo.

 

Wala kang kinalaman sa kilusan.

 

A Quarter After One

“And I wonder if I ever crossed your…”

It’s midnight. The only time when we have sensible talks – the only time you do not forget about me.

Us. With he world. With the masses.

SAM_6569

Can it be only the ‘us’?

Late night conversations. Late night conversations that are sometimes fun, sometimes debate-like, sometimes tensed, or whatsoever. Whoever started the conversation mattered to me at first, but I realized that the  essence is more important to remember.

Everything is different now. You are different. Being with you is like there’s a third wheel. I cannot fit myself in your heart that you promised to the ‘masses’. Whatever relationship we have now is a blessing. Let it be.

This week, I decided to let whatever responsible force bring us closer.

Cold Summer Nights

Yes, the airconditioner is on.

Stagnant. A word used to describe water on a container. Water has nothing to do with me. The word itself may describe my current status.

No, my life is not stagnant. I choose to not work at the office in case my former employers do not give me calls. I am waiting right now just like what I did last summer, and it turned out really well. My experience with Aidea was fulfilling.

You read it right. I choose not to work this semester. I choose to study. All my life, I will be working to support myself & my family. This summer may be the last summer treat for myself. I choose to study, do the ‘thing’ that I am passionate now ( but I really need OJT to fund it), and relax at the same time.

These past school years, I tried working while studying. I believed that “Experience is the best teacher”.  I still believe in that. Yes, it went well but there are things that I sacrificed to regret. That’s over, and I learned from it. I am never going to blend work with school again. I am done with the ‘experience’ thing now. I will let myself have a taste of it on actual OJT2.

These past few days. My heart & mind is in one of the cars of Ferris wheel. I swore I won’t make a big deal of what’s happening.

I worked hard to be a strong & independent woman, but these ‘happenings’  are testing everything that I’ve invested. Today, I told a friend that maybe I should not give my head an exercise all the time. I think that I should just enjoy what’s going on right now. Let destiny, hahaha, take us where it is supposed to be. By doing this, I won’t expect too much. By not expecting too much, I won’t be affected by sudden changes.  I am trying too be as flexible as possible.

 

Why does history has to repeat itself?

SAM_4035

Nawawala, bumabalik, heto na naman~

 

 

So help me, God. #Review

MACC 2016

SAM_7289.png

“Merciful like The Father”

Acrylic on Canvas

24 by 36 feet

January 10, 2016

An Entry for the Manila Archidiocesan Commission for the Cultural Heritage of the Church (MACC)’s Painting Competition  2016